Deprogramator Koisa Rzeszów
Przyczyny ścierania zębów
Starcie zębów to proces powolnej utraty tkanek twardych zęba. Zęby nie powinny ścierać się więcej niż 11 mikrometrów na rok, co oznacza, że starcie 1 mm tkanek twardych zajęłoby 100 lat. Co więc powoduje, predysponuje nas do starcia nierzadko 2-3-4 mm zębów co odpowiadałoby 2-3-4 wiekom naturalnego ścierania? Co powoduje tak znaczne przyspieszenie tego procesu?
nieprawidłowe szczotkowanie zębów,- zgrzytanie (bruksizm),
- zaciskanie,
- złe nawyki (parafunkcje) -przygryzanie przedmiotów, obgryzanie paznokci, policzków
- nieprawidłowe ustawienie zębów w jamie ustnej (wady ortodontyczne),
- braki zębowe (wczesna utrata zębów trzonowych),
- obecność węzłów urazowych w jamie ustnej (źle dopasowane wypełnienia, uzupełnienia protetyczne).
Nadmierne starcie (patologiczne starcie zębów) obserwowane jest już u pacjentów w młodym wieku. Sprzyjające czynniki to stres, nieprawidłowe nawyki żywieniowe (napoje gazowane, duża ilość spożywanego cukru i kwasów) oraz niedostateczna higiena jamy ustnej negatywnie wpływają na stan tkanek twardych zębów, powodując ich utratę. Uprawianie sportów siłowych również nasila powyższy proces.
Początkowy etap starcia zębów jest dla pacjenta prawie niewidoczny. Niepokój i umówienie się na wizytę powoduje ukruszenie się brzegu zęba, jego nierówny brzeg oraz nadwrażliwość na zimno, ciepło lub kwaśne pokarmy. W zaawansowanych przypadkach dochodzi do znacznego starcia do ⅓ lub ½ wysokości zęba. Tak duża utrata tkanek zęba, jego wymiaru pionowego, często prowadzi do zaburzeń w stawach skroniowo -żuchwowych, co może być związane z bólami głowy, napięciem mięśni karku i szyi.
Leczenie nadmiernego starcia zębów
-podstawowa lecz może być niewystarczająca to zmiana nawyków żywieniowych, metody szczotkowania, -wykonanie szyny relaksacyjnej, ew szyny na zgrzytanie (bruksizm), ew szyny ochronnej dla sportowców, -w przypadku większych problemów, które analizowane są po przeprowadzeniu wnikliwego badania stomatologicznego (wywiad oraz badanie) może zaistnieć potrzeba długotrwałej rehabilitacji narządu żucia, która zapobiegnie dalszemu rozwojowi choroby.
Na tym etapie, przy użyciu DEPROGRAMATORA KOISA (jest to ruchomy aparat przypominający retencyjny, który umożliwia ocenę stabilności zgryzu) lekarz planuje odpowiednie leczenie, polegające na rekonstrukcji zgryzu, która umożliwia wyeliminowanie przyczyn starcia zębów, a tym samym dolegliwości z nim związanych.Jak działa Deprogramator Koisa?
Przy każdym nagryzieniu czy przełknięciu musimy adaptować ustawienie swoich szczęk tak,by zęby stykały się jak najlepiej. Jeśli to dopasowanie nie jest optymalne dla stawu skroniowo -żuchwowego i mięśni to może być ono przyczyną szybkiego zużywania się zębów. Ich uszkodzenia, złamania, ścierania, utraty wypełnień, uszkodzenia prac protetycznych, a mięśnie i stawy mogą odpowiadać bólem.
DEPROGRAMATOR Koisa po kilku tygodniach noszenia (od 2 tygodni do miesiąca) pozwala na stan rozluźnienia żuchwy i ustawienia jej w optymalnej pozycji do szczęki. Położenie to pozwala na zaplanowanie odpowiedniego leczenia w celu uzyskania nowej, bardziej komfortowej pozycji w zgryzie.
Leczenie po deprogramacji nie zawsze musi być skomplikowane ale ma prowadzić do prawidłowych kontaktów szczęki i żuchwy względem siebie, czyli do prawidłowej OKLUZJI. Dobór leczenia jest sprawą indywidualną dla danego pacjenta i jego problemu. Niejednokrotnie wystarczy wykonanie właściwej odbudowy zębów lub ich korekta (EKWILIBRACJA).
Dobór odpowiedniej szyny również likwiduje dużą ilość problemów związanych ze stawem skroniowo-żuchwowym, takimi jak:
- trzaski w stawach,
- przeskakiwanie żuchwy podczas szerokiego otwarcia,
- ograniczenia możliwości rozwierania szczęki i żuchwy,
- ból stawu,
- napięcie mięśni powodujące ból głowy, szyi i karku.
Protetyka do deprogramacji
W bardziej powikłanych przypadkach (liczne braki zębowe) wskazane jest leczenie protetyczne po deprogramacji, oparte na odbudowie brakujących zębów, w prawidłowym ustawieniu szczęki do żuchwy, uzyskanej po deprogramacji aparatem Koisa. Prace i leczenie protetyczne po deprogramacji wykonane wg tego schematu są przewidywalne i zdecydowanie dłużej funkcjonują w jamie ustnej pacjenta.
Protetyka po deprogramacji – Stomatologia Rainer&Łukoszko
Najczęściej zadawane pytania dotyczące Deprogramatora Koisa:
Deprogramator Koisa to indywidualnie dopasowana, zdejmowalna platforma podniebienna, która zapobiega kontaktowi zębów górnych z dolnymi w ich dotychczasowej, nawykowej pozycji. Urządzenie to pozwala mięśniom żuchwy „zapomnieć” o nieprawidłowym ustawieniu i powrócić do ich najbardziej naturalnej, zrelaksowanej pozycji (relacji centralnej). Jest to kluczowy element diagnostyki okluzji, pozwalający lekarzowi na precyzyjne zaplanowanie dalszego leczenia protetycznego lub ortodontycznego.
Zastosowanie deprogramatora Koisa w naszym gabinecie w Rzeszowie rekomendujemy pacjentom, którzy zmagają się z patologicznym ścieraniem zębów, częstymi bólami głowy o charakterze napięciowym, trzaskami w stawach skroniowo-żuchwowych czy kruszeniem się wypełnień i prac protetycznych. Jeśli odczuwasz napięcie mięśni twarzy lub masz wrażenie, że Twoje zęby „nie pasują do siebie”, deprogramator pomoże zdiagnozować przyczynę tych problemów.
Czas noszenia urządzenia jest ustalany indywidualnie, jednak najczęściej wynosi on od 2 do 4 tygodni. Deprogramator powinien być noszony przez całą dobę, z wyjątkiem czasu posiłków i higieny jamy ustnej. Tak krótki okres wystarcza zazwyczaj, aby mięśnie narządu żucia uległy deprogramacji, co pozwala na przeprowadzenie precyzyjnej analizy zgryzu podczas wizyty kontrolnej.
Noszenie deprogramatora Koisa jest całkowicie bezbolesne. Większość pacjentów już po kilku dniach odczuwa znaczną ulgę w napięciu mięśniowym i ustąpienie bólów głowy. Na początku może pojawić się niewielka zmiana w sposobie mówienia (seplenienie), ale język bardzo szybko adaptuje się do obecności aparatu. Urządzenie jest dyskretne i wykonane z gładkiego akrylu, co zapewnia wysoki komfort użytkowania.
Po uzyskaniu stabilnej pozycji mięśniowej, lekarz stomatolog wykonuje precyzyjne rejestry zgryzu pacjenta. Na ich podstawie przeprowadzana jest analiza w artykulatorze, która pozwala ustalić, czy wymagana jest jedynie delikatna korekta (ekwilibracja), leczenie ortodontyczne, czy odbudowa protetyczna. Dzięki deprogramatorowi Koisa mamy pewność, że finalny efekt leczenia będzie nie tylko estetyczny, ale przede wszystkim trwały i zdrowy dla stawów skroniowo-żuchwowych.
